|
Zoals reeds gesteld zijn de typische zwarte missen bedacht door klerikale personen.
Dit soort beschrijvingen zijn terug te vinden van de hand van Katholieken op het moment dat er “bewijzen” nodig waren om andersdenkenden te beschuldigen. Dit is wel vaker gebeurd in onze “beschaafde” geschiedenis. Een goed voorbeeld hiervan zijn de Tempeliers. Vele jaren hebben zij hun leven gegeven (soms letterlijk) om het Katholicisme te verdedigen en te dienen. Toen ze echter te machtig (vooral te rijk) werden in de ogen van de Franse koning, en later de Paus, werden ze beschuldigd van het aanbidden van Baphomet met een uitroeiing tot gevolg.
Waarschijnlijk was het uitschakelen van mensen met een andere mening niet de enige reden waarvoor dergelijke verhalen gebruikt werden. Het was ook een betere rekruteringspolitiek dan de getuigen van Jehova nu gebruiken, maar wat erger is: het zou wel eens kunnen dat deze “mythes” een platvloerse commerciële grondslag hadden.
Zoals het hedentendage gaat most je ook toen al betalen voor een doop, alleen lag de verhouding tot het dagelijks inkomen veel hoger. Welke moeder wilde echter dat geld besparen om hun ongedoopt kind risico te laten lopen zodat die ontvoerd kon worden door “Satanisten” om geofferd te worden voor een zwarte mis? Het was bijgevolg de “plicht” van iedere ouder om zo snel mogelijk hun kind te laten dopen door de Katholieke kerk! Dat ze daarvoor moesten betalen was “bijzaak”.
Nu komen we deze zwarte missen, als we ziekelijke geesten niet meerekenen, nog tegen in bepaalde romans, (goedkope) avonturen-, horror- en erotische films en soms tijdens bepaalde oprispingen in de media (denk hierbij aan begin jaren negentig en later tijdens het “Dutroux-tijdperk”). Voorts zouden ze ook nog georganiseerd worden tijdens decadente (sex) feesten en is er een heropleving onder de jeugd die effectief op zoek gaat naar de duistere kant van ons bestaan.
Van een integere (religieus, niet-commercieel) en structurele organisatie heb ik geen weet.
info@toveracademie.be
|
